Slangevecht

Geynwijck bestaat uit een laat 17e-eeuws voorhuis waar in de 19e eeuw een achterhuis van dezelfde vorm tegenaan is gebouwd. Toen zijn ook verfraaiingen in het interieur aangebracht, zoals stucwerk en schouwen. Kernmerkend voor het huis zijn de zeer oude, lila-kleurige ramen. De naam is misschien verwarrend, omdat hier de Angstel loopt en het Gein pas voorbij Abcoude begint. In vroeger tijden werden de namen Angstel en Gein echter door elkaar gebruikt. Het huis heeft diverse functies gekend, waaronder horecagelegenheid in de jaren 1920 en melkfabriek tot 1935. 

Rijksstraatweg 89 Baambrugge

Opvallend is het okergele Valck en Heyning, met haar brede huis en aangebouwde muziekzaal. In 1677 werd door Cornelis Valckenier de grond gekocht voor een huis waaraan hij zijn naam en die van zijn echtgenote, Catharina van Heyningen gaf: Valck en Heining, later vaak als een woord geschreven: Valkenheining. Op deze plek had eerder een hofstede gestaan. Valckenier was o.a. admiraal bij de VOC en burgemeester van Amsterdam. Zijn zoon Jacob, die na hem het huis bewoonde, was schepen van deze stad. Hij liet de theekoepel bouwen, mogelijk naar ontwerp van Daniel Marot. In de linker voorkamer is fraai met bloemen beschilderd behang aangebracht, dat de eigenaresse zelf heeft gemaakt naar een 18^e-eeuws voorbeeld. 

In de loop der tijd is het grondgebied van het huis uitgebreid door de tuinen van ernaast gelegen en afgebroken buitens aan te kopen. Aan de zuidzijde is een muziekkamer te zien. Deze ruimte was eens een koetshuis met stal en een personeelswoning. Deze ruimte wordt verhuurd voor ontvangsten. 

Zwaanwijk is een buitenbeentje in de rij buitenplaatsen aan de Vecht. Niet alleen vanwege haar uiterlijk, dat sterk geïnspireerd is op Hyde park in Baarn, maar ook door de tijd waarin het gebouwd is: eind 19^e eeuw, een tijd waarin eerder buitenplaatsen gesloopt dan gebouwd werden. Het huis is gebouwd in 1895 door mevrouw De Pré, een weduwe van een rijke Amsterdamse bankier. Hij had in 1879 de buitenplaats gekocht die hier stond. Zijn vrouw liet deze na zijn overlijden afbreken om er dit landhuis in neorenaissance stijl neer te zetten. Zij liet ook het prachtige park van 7 ha. aanleggen, dat zij vol zette met prielen, speelhuisjes, tuinornamenten en volières. Na haar overlijden in 1899 werd het huis op haar verzoek een bejaardentehuis voor ongehuwde dames. Sinds de jaren 70 van de twintigste eeuw is het huis verdeeld in appartementen. Menig Bekende Nederlander heeft hier gewoond of woont hier nog steeds.